Voor belangstellenden: bank roept overledene op i.v.m. ID-plicht

Afgelopen week vielen er twee enveloppes van de Postbank in mijn brievenbus met een oproep naar het postkantoor te gaan i.v.m. identificatie in het kader van de Wet identificatie bij dienstverlening (WID). Een brief was bestemd voor mij en de andere voor een mevrouw die ons appartement bewoonde voordat wij er in trokken.

Deze mw. K is zes jaar geleden overleden en kan dus onmogelijk aan haar verplichting voldoen.

Maar, kennelijk is de nalatenschap van mw. K. niet goed afgewikkeld en beschikt zij nog over een girorekening, want jaarlijks ontvang ik 1 of meer enveloppes voor wijlen mw. K. Het eerste jaar ging de enveloppe retour afzender met de mededeling dat mw. K. was overleden. Het jaar daarop met een kort bericht en verzoek 'verwijder haar svp uit het computerbestand of regel de zaak'. De jaren daaropvolgend retourneerde ik de enveloppes (altijd ongeopend) met een korte steeds korzeliger wordende boodschap erop: mw. K. is al ? jaren overleden, schaam u'. Eenmaal ben ik naar het postkantoor gegaan om de situatie te regelen. Tevergeefs.

En dan nu de oproep voor identificatie.

Ik heb de Postbank begin deze week gemailed. Dit is ethisch niet verantwoord beste mensen. Los dit a.u.b. op, anders schakel ik de media in. Maar dat doe ik liever niet, want ik had al genoeg publiciteit rond andere onderwerpen de afgelopen tijd (begraafplaatsenbeleid/biometrisch paspoort). Ik heb eigenlijk geen behoefte aan nieuwe publiciteit, want ik wil de komende maanden in alle rust gaan werken aan een boekje over een persoon bij wie de zintuigen op scherp staan, die voortdurend (over)prikkeld wordt door de omgeving en bij wie actie voortdurend gevolgd wordt door reactie wat uiteindelijk een factor blijkt te zijn waardoor hij een hartritmestoornis oploopt. Denkt hij zelf. Hij kan beter wat meer de natuur in gaan, de bijbel bestuderen of een goed boek lezen. 

De dag na mijn mailtje nog geen antwoord, dus nog maar een keer naar het postkantoor. Ik moest uiteindelijk zelf ook aan de id.plicht voldoen. De baliemedewerkster in het postkantoor vraagt een handtekening, scant mijn rijbewijs dat op een beeldscherm verschijnt. Ik vraag haar of het wel de bedoeling is dat een rijbewijs, met sofinummer en een van voren genomen pasfoto die dus geschikt is voor biometrische scanning wordt gescand en on-line wordt verzonden en opgeslagen weet ik door wie en in welk bestand? De banken weten inmiddels toch ook hoe inventief criminelen zijn met phishing, namaak van gleuven van geldautomaten enz. Ik ben voor veiligheid en niet tegen identificatie, maar gaat dit niet wat ver? Van mijn protest wordt schouderophalend kennis genomen.

Maar gelukkig nu wel iemand van vlees en bloed om het probleem met de id. van mw. K voor te leggen. Nadat zij mij heeft aangehoord, verstrakt het gezicht van de baliemedewerkster. Dit gaat duidelijk verder dan de verkoop van een velletje zegels. Hier zal tijd in gaan zitten.

'Wij zijn niet van het Postbankgebeuren, maar verrichten alleen maar diensten voor deze bank'. Ja sputter ik tegen, maar u scande toch ook mijn paspoort en dat gaat redelijk ver. Dan moet u toch ook dit probleem kunnen oplossen. Het blijkt vergeefse moeite. Ik moet de klantenservice maar bellen. Ja, maar ik heb al zoveel pogingen ondernomen om het recht te zetten. Nooit nam de bank kontakt met mij op.

Dan toch maar even de media mailen. Wie weet lukt het dan wel om het op te lossen. Voor een nieuwsgierige journalist willen voorlichters en medewerkers Communicatie nog weleens snel in de benen komen. Dat heeft al vaker resultaat opgeleverd. Maar dit is echt de laatste keer dit jaar. Tenzij........

Uiteindelijk kan ik er ook niets aan doen dat ik in het apt. woon van wijlen mw. K.

Het probleem moet wel worden opgelost. Dat ben ik aan mw. K. verplicht. Zelf kan zij niet meer voor haar rechten opkomen of aan haar id.plicht voldoen.

R.I.P. mw. K.